249 to 267 ← 268 to 277 → 278 to 301
268 Respice nunc alia ac diversa pericula noctis:
269 quod spatium tectis sublimibus unde cerebrum
270 testa ferit, quotiens rimosa et curta fenestris
271 vasa cadant, quanto percussum pondere signent
272 et laedant silicem. possis ignavus haberi
273 et subiti casus inprovidus, ad cenam si
274 intestatus eas: adeo tot fata, quot illa
275 nocte patent vigiles te praetereunte fenestrae.
276 ergo optes votumque feras miserabile tecum,
277 ut sint contentae patulas defundere pelves.